ΓΙΑ ΤΟ LOCK-OUT ΣΤΗ ΝΟΜΙΚΗ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 14 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ

Την Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου οι Κοσμητείες των Ο.Π.Ε. και Νομικής επικαλούμενες ‘’τεχνικούς’’ λόγους έβγαλαν μία ανακοίνωση η οποία απαγορεύει τη διάθεση χώρων για τη διοργάνωση εκδηλώσεων. Η απαγόρευση των εκδηλώσεων συνοδεύτηκε με το lock-out της νομικής σχολής η οποία περικυκλώθηκε από τις δυνάμεις καταστολής για ακόμα μια φορά. Το lock-out αυτό είχε ως στόχο να εμποδίσει τη διεξαγωγή της εκδήλωσης που θα πραγματοποιούταν στο κτήριο αναφορικά με τη χορήγηση αδειών στον πολιτικό κρατούμενο Δημήτρη Κουφοντίνα για τον οποίο συνεχίζει να ισχύει το ειδικό καθεστώς εξαίρεσης(όπως και για τους υπόλοιπους πολιτικούς κρατούμενους). Άδειες οι οποίες δε του χορηγούνται με αφορμή διάφορα τεχνάσματα του Συμβουλίου της φυλακής και του υπουργείου δικαιοσύνης παρότι τις δικαιούται εδώ και εφτά χρόνια(ουσιαστικά ο μόνος λόγος που δε του χορηγούνται οι άδειες είναι η αγωνιστική στάση που συνεχίζει να κρατάει μέσα στη φυλακή και η άρνηση του να δηλώσει αλλαγή φρονήματος). Ακόμη, η κοσμητεία της Νομικής σχολής είχε προχωρήσει στην αποστολή ‘’εμπιστευτικού’’ εγγράφου στη διοίκηση των φυλακών Κορυδαλλού προκειμένου να αποφευχθεί η τηλεφωνική παρέμβαση του Δ.Κουφοντίνα στην εκδήλωση.

Η απαγόρευση της τηλεφωνικής παρέμβασης και το lock-out στη Νομική σχολή δεν είναι ξεκομμένα περιστατικά, αλλά αποτελούν επιμέρους στοιχεία της συνολικότερης προσπάθειας που διεξάγεται τα τελευταία χρόνια στους πανεπιστημιακούς χώρους(και όχι μόνο) από την κυριαρχία, έτσι ώστε να τους αποστειρώσει και να τους απογυμνώσει από κάθε τι αγωνιστικό που μπορεί να προκύψει μέσα από αυτούς, μέσα από το τσάκισμα κάθε μορφής αντίστασης και τη διάχυση του φόβου στους φοιτητές

Εμείς από την πλευρά μας, στεκόμαστε στο πλευρό των φοιτητών/φοιτητριών και των υπόλοιπων αγωνιστών που κινητοποιήθηκαν άμεσα  προσπαθώντας να σπάσουν το lock-out, στέλνοντας το σήμα της αντίστασης απέναντι στις κατασταλτικές μεθοδεύσεις του κράτους.

Απέναντι στην προσπάθεια του κράτους και των αφεντικών για ένα πανεπιστήμιο αποστειρωμένο και απαγκιστρωμένο από κάθε έννοια συλλογικής διεκδίκησης και αγώνα,  για ένα πανεπιστήμιο έρμαιο των επιχειρήσεων και των αναγκών της αγοράς, να οργανωθούμε από τα κάτω μέσα από φοιτητικά σχήματα και πρωτοβουλίες αγώνα έτσι ώστε να καταφέρουμε να απαντήσουμε στην επίθεση που δεχόμαστε.

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ, ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ ΝΑ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΙΣΜΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

 Συνέλευση αναρχικών για την παρέμβαση στο Πανεπιστήμιο

 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΗ ΔΙΚΗ ΤΩΝ ΕΡΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Τον Σεπτέμβρη του 2013 ξεσπά ένας από τους σημαντικότερους απεργιακούς αγώνες στα πανεπιστημιακά ιδρύματα, από τους διοικητικούς υπαλλήλους. Αφορμή αυτού του μαζικού-δυναμικού αγώνα στάθηκε μια σειρά από μνημονιακά μέτρα διαθεσιμότητας – απόλυσης  στον δημόσιο τομέα ,υπό την πολιτική της τότε συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, τα οποία είχαν ισχυρό αντίκτυπο στον εργασιακό ορίζοντα εκατοντάδων διοικητικών υπαλλήλων.

Με αφορμή λοιπόν τα παραπάνω μέτρα, ξεσπά ένας απεργιακός αγώνας διάρκειας περίπου 3,5 μηνών που στόχο είχε το μπλοκάρισμα των διαθεσιμοτήτων-απολύσεων που προωθούσε η τότε κυβέρνηση(μαζί με όλα τα υπόλοιπα αντικοινωνικά μέτρα που συνόδευαν τη υπογραφή του 2ου μνημονίου). Ο κύκλος αυτών των αγώνων ήταν πρωτόγνωρος ως προς τον μαχητικό του χαρακτήρα αλλά και ως προς την μορφή και το περιεχόμενο του. Η αυτοοργανωμένη και αμεσοδημοκρατική του υπόσταση μέσω  ανοικτής απεργιακής επιτροπής που συγκροτήθηκε από απεργούς και αλληλέγγυούς(στην Αθήνα κυρίως) ήταν καταλυτική για να ξεφύγει ο αγώνας από ακίνδυνες συνδικαλιστικές πεπατημένες μεθόδους. Δύο ακόμα γνωρίσματα του απεργιακού αγώνα ήταν η συνέχιση του παρά την παρανομοποίηση του από την συγκυβέρνηση και η σύνδεση του με άλλους κλαδικούς αγώνες και άλλα αγωνιζόμενα κομμάτια(όπως φοιτητές) της περιόδου εκείνης. Λόγω όλων αυτών των όρων διεξαγωγής του κατάφερε να μπλοκάρει τις διαθεσιμότητες αλλά και την εκπαιδευτική διαδικασία μέσα στα πανεπιστήμια για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα.

Ο απεργιακός αυτός αγώνας  έφτασε στο τέλος του ύστερα από μια αδιάκοπη επίθεση όλων των δομικών τμημάτων που συναρμολογούν τον κρατικό μηχανισμό αλλά και ένα σύνολο ευδιάκριτων ορίων που αναδύθηκαν στο εσωτερικό των αγώνων. Η ωμή βία των κατασταλτικών δυνάμεων, η κατασυκοφάντηση και  απονοηματοδότηση του αγώνα από τα ΜΜΕ και η εμπλοκή των εισαγγελικών αρχών με μπαράζ διώξεων συνέβαλαν αισθητά στο να αποκτήσει η απεργία την συγκεκριμένη τροπή. Το τελευταίο ισχυρό χτύπημα δόθηκε από την συγκυβέρνηση αριστερού πρόσημου ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, στα τέλη του Ιουνίου του 2015, με την κοινοποίηση των διώξεων 14 απεργών λίγο πριν την υπογραφή του 3ου Μνημονίου. Το κατηγορητήριο των διωκόμενων εργαζομένων είναι η επιλογή της απεργίας παρά την παρανομοποίηση της τις μέρες της 25ης και 26ης Νοεμβρίου του 2013. Όλα αυτά συνηγορούν ότι το κράτος όχι μόνο έχει συνέχεια αλλά υιοθετεί χαρακτηριστικά κράτους έκτακτης ανάγκης όταν θέλει να περάσει αναίμακτα μια σειρά βάρβαρων μέτρων σπείροντος την τρομοκρατία στο κοινωνικό σύνολο μέσα από την εξαπόλυση βίας και διώξεων εις βάρος των αγωνιστικότερων κομματιών.     

Η απάντηση μας να είναι η κλιμάκωση της πάλης ενάντια στους σχεδιασμούς κράτους και κεφαλαίου μέσα από την σύνδεση των αγώνων φοιτητών και διοικητικών υπαλλήλων . Τα ταξικά μας συμφέροντα και η κοινές μας επιθυμίες για την αναχαίτιση της βίαιης υποτίμησης της ζωής μας να γίνουν το κοινό έδαφος πάνω στο οποίο θα διεξαχθούν  οι αγώνες του αύριο από την ίδια την τάξη μας. Να βάλλουμε μπροστά την συγκρότηση εκείνων των κοινοτήτων αγώνα που θα κάνουν τις διεκδικήσεις μας αποτελεσματικότερες, στήνοντας αναχώματα σε ατομικιστικές και στενές συντεχνιακές αντιλήψεις που κατακυριεύουν το συνειδητό των περισσοτέρων καταπιεσμένων την υπάρχουσα εποχή. Διότι μόνο μέσα από την αναγνώριση της κοινής μας θέσης και την προσπάθεια παράθεσης κοινών απαντήσεων μπορούν να χτιστούν γνήσιες αγωνιστικές σχέσεις όλων των από τα κάτω. Η ταξική μας αλληλεγγύη με ένα κομμάτι ανθρώπων που συνυπάρχουμε καθημερινά στον ιστό του καπιταλιστικού πανεπιστημίου και αποκρυσταλλώνεται πάνω στους 14 διωκόμενους απεργούς είναι αμέριστη και αδιαπραγμάτευτη.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 14 ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΝΑ ΠΡΟΤΑΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΜΕΝΩΝ

Συνέλευση αναρχικών για την παρέμβαση στο Παν/μιο